SF: Venus [2jae] 1

“พี่จินทำยังไงกับเธอบ้างล่ะ ไหนลองบอกฉันซิ”ฉับพลันนั้นหรงจ่ายรู้สึกว่าโลกหมุนโคลงเคลง ร่างของเธอล้มลงไปบนเตียงก่อนจะถูกอีกฝ่ายคร่อมเอาไว้  เธอพยายามปัดป้องไม่ให้ไจ้ฟ่านเข้ามาบีบคอเธอ แต่สิ่งที่ผิดคาดและน่าตกใจยิ่งกว่าคือสองมืออีกฝ่ายไม่ได้มุ่งไปที่ลำคอ ทว่ากลับเคล้นเข้ากับหน้าอกเด็กสาวจนรู้สึกเจ็บ

“คุณฟ่าน..ฮือ..อย่าคะ..ฮึ่ก..แจเจ็บ..แจ..เจ็บ..”

“ร้องไห้อ้อนวอนฉันเหรอ? ปากเก่งอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?!”ตะคอกจนเด็กสาวต้องรีบกลืนก้อนสะอื้นลงไป นิ้วยาวเรียวยาวสัมผัสเข้าความนุ่มนิ่มของหน้าอกเด็กสาว ก่อนจะขยับดึงกระดุมชุดของหรงจ่ายออกจากกัน บราเซียลูกไม้สีชมพูถูกดึงขึ้น นิ้วมือบดขยี้ปลายถันไม่คิดผ่อนปรนจนเด็กสาวได้แต่ร้องไห้กระซิกเบือนหน้าหนีอย่างอับอาย

“แจ..แจกลัวแล้ว..ฮือ..แจจะไม่ยุ่งแล้วค่ะ..ฮึ่ก..อย่าทำ..อย่าทำแจเลย...”เสียงร้องสั่นและเบาอย่างเกรงกลัวดังมาจากอีกคน ทว่าไม่ได้ทำให้ผู้ที่กำลังรังเกียจรังชังเปลี่ยนใจ ไจ้ฟ่านกระตุกตัวเฮือกเมื่อรับรู้ว่ากำลังถูกปลายลิ้นสัมผัสเข้าหน้าอก เด็กสาวบิดเร่าอย่างหวั่นกลัว... อีกคนเป็นผู้หญิง..และกำลังทำกับเธอที่เป็นผู้หญิง...และเธอคิดว่ามันไม่ถูกไม่ควร

“คุณฟ่าน!..อย่าค่ะ..มัน..อ๊ะ..อา...อย่า...อ่า...”เด็กสาวเม้มปากไม่ให้เสียงครางน่าอายนั้นหลุดมาจากริมฝีปาก มันไม่ได้ต่างอะไรกับสัมผัสของจินยองแม้แต่น้อย และความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นกับเธอหรงจ่ายไม่อยากจะยอมรับนัก ฝ่ามือเรียวที่พยายามผลักไสอีกคนออกเริ่มจิกขยุ้มผ้าซีฟองสีชมพู ความรู้สึกหุนหันพลันแล่นตบตีกันจนพวงแก้มร้อน ร่างของเธอได้แต่ขยับอึกอักกับเตียงอย่างไม่สามารถปกป้องตัวเองได้

“ก็ชอบไม่ใช่เหรอ? แบบนี้”ถ้อยคำทำร้ายจิตใจยังคงตามมาไม่หยุด หรงจ่ายได้แต่สายตาพยายามยกมือปิดหน้าอกตนไว้ แต่แล้วก็ต้องเบิกตาโพลงเมื่อรู้สึกถึงเล็บที่กรีดเข้ากับร่องใต้กระโปรง เด็กสาวพยายามหนีบขาเข้าหากัน แต่นั่นกลับไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นแม้แต่น้อย

“คุณฟ่าน!!”

“ยังไงซะ ฉันกับพี่จินก็เป็นแฟนกัน...ของเล่นของพี่จินก็เหมือนของเล่นของฉันนั่นแหล่ะ!”ถ้อยคำแพ่งจะเอาชนะของไจ้ฟ่านยังกระทบความรู้สึกคนฟัง หรงจ่ายพยายามห้ามแต่เหมือนจะสู้แรงอีกคนไม่ได้ ชั้นในสีชมพูถูกถอดออกคาอยู่ข้อเท้า และสิ่งที่เธอรู้สึกว่าน่าอัปยศที่สุดก็เกิดขึ้น กระโปรงพลีทสีดำถลกขึ้นกองกับสะโพก ต้นขาถูกล็อคจนขยับไม่ได้ พร้อมกับความรู้สึกร้อนชื้นที่แม้แตะลากลงเพียงเบาๆ กลับทำเด็กสาวสะดุ้งจนตัวโยน

“อะ!”

ทันทีที่ดอกไม้ของเธอถูกสำรวจด้วยการแหวกกลีบดอกจนเห็นเกสรเอ่อไปด้วยน้ำหวาน น้ำตาหยดโตก็ไหลพรูทั้งกลัวทั้งสับสน พยายามทุบตีให้อีกฝ่ายออกไป ทว่าปลายลิ้นที่ขยับซับของเหลวก็ทำเอาหรงจ่ายกระตุกตัว เหมือนเรี่ยวแรงถูกดูดกลืนไปจนหมด เสียงที่ดังขึ้นจากระหว่างขาของเธอนั้นมันทำให้เด็กสาวรู้สึกประหวั่น ได้แต่นอนร้องไห้พลางอ้อนวอนอย่างสิ้นหวัง

“คุณ..คุณฟ่าน...อย่า...อย่าทำแจเลยค่ะ...คุณฟ่าน...อื้อ...อ๊า!”ปลายเสียงหลุดหวีดออกมาจนต้องตะครุบปากตนเองที่ไม่เชื่อฟังเมื่ออีกฝ่ายยังคงไม่ละไปจากพื้นที่ตรงนั้น เกสรเต่งตึงถูกสำรวจไปมาอย่างดื้อรั้น แม้น้ำหวานจะซึมออกมา ทว่าอีกฝ่ายก็เก็บกลืนลงคอไปหมด ร่างของเด็กสาวสั่นกระตุกพร้อมกับความรู้สึกที่เธอคิดว่าขาดก็เริ่มเติมเต็ม หรงจ่ายกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งก่อนจะสะดุ้งกายอย่างจวนเจียนจะถึงที่หมาย ทว่าไจ้ฟ่านก็ผงกใบหน้าออก มองร่างเด็กสาวที่อยู่ในท่วงท่าที่ดูไม่ดีสำหรับเจ้าตัวนัก ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากเข้ากับปากของคู่กรณี เด็กสาวดิ้นรนอยู่พักก็ยอมอยู่นิ่งๆอย่างเกรงกลัวเมื่อถูกบีบที่ต้นขาอย่างแรง

“เขาทำแบบนี้ใช่มั้ย?...ชอบใช่มั้ยล่ะ!”

“ฮึ่ก..ฮือ..ไม่ค่ะ! อย่า!”หรงจ่ายหวีดห้ามอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงนิ้วทั้งสองข้างที่เธอเพิ่งสังเกตว่ามันจิกพวงมาลัยรถไปก่อนหน้านี้กำลังดึงดันเข้าไปในตัวของเธอ เด็กสาวได้แต่ร้องไห้โฮออกมาอย่างทั้งกลัวและทั้งเจ็บ เธอได้แต่ข่วนท่อนแขนของไจ้ฟ่านที่ดันไหล่เธอลงกับเตียง หน้าขาสอดเข้ากลางระหว่างขางัดสะโพกอีกฝ่ายขึ้น น้ำตาหยดไหลเต็มดวงตากลมอย่างเจ็บปวดทันทีที่อีกคนกระแทกนิ้วมือเข้าไปอย่างไม่คิดจะผ่อนปรน โดยที่แม้แต่จินยองก็ไม่เคยหักหาญหัวใจเธอได้ขนาดนี้มาก่อน

“อ๊า!...อ๊ะอ่ะ..อา..อย่า...อึ่ก..อ้า”ปากอิ่มเผยอครางปนสะอื้นออกมา และไจ้ฟ่านเองก็พยายามข่มอารมณ์ของตัวเองอยู่เช่นกัน เธอขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะพร้อมกับร่างที่สั่นเกร็ง หมุนควานจนหรงจ่ายได้แต่กัดปาก ความรู้สึกกระสันซ่านกำลังดำเนินอยู่เหนือเหตุผล และเธอก็อายที่จะยอมรับมันทันทีที่หัวแม่มืออีกคนสัมผัสไปบนไตเต่งขณะที่อีกสองนิ้วกำลังขยับวนอยู่ในกาย ก่อนจะขยับไหวอย่างถี่รัวจนเด็กสาวกรีดร้องออกมาอย่างไม่สามารถเก็บมันเอาไว้ได้

“อ๊า! อาา อื้ออ! อ้า..อ่า..อ๊าย!..อ๊าย!!”หรงจ่ายกระตุกกายไหวโยน ความร้อนพ่นเลอะออกมาจนเต็มนิ้วมือของเทพี ทุกสิ่งหยุดชะงักไปชั่วครู่..ไจ้ฟ่านมองนิ้วมือของตนที่ค่อยๆดึงออกมาก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นเลือดจางปนอยู่กับของเหลวใส

“เธอ ... เธอยังไม่ได้มีอะไร..กับพี่จิน..?”

“ไม่มี...แจกลัว...คุณจินก็เลยรอ...แต่คุณ...”เจ้าตัวรีบหุบขาเข้าหากันก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมโปง “สมใจคุณแล้วใช่มั้ย?..ออกไป...”

“แจนี่...”



กลับเด็กดีค่ะ

OS: one night [Niorjae]

ริมฝีปากบางถูกครอบครองด้วยริมฝีปากหนาทันที มือหนาเลิกเสื้อของยองแจขึ้น มือข้างที่ว่างกำลังล้อเล่นกับตุ่มไตสีหวาน

"อื้ออออออ"ร่างบางครางประทวง เมื่อใกล้หมดลมหายใจ จูบเริ่มร้อนแรงเนิ่นนาน ทำเอายองแจแทบละลายเสียให้ได้ จินยองเปลี่ยนเป้าหมายจากริมฝีปากนุ่มที่ตอนนี้บวมเจ่อและแดงเป็นหน้าอกขาวเนียน โดยที่ร่างบางยังไม่ได้ถอดเสื้อออกเพียงแค่เลิกขึ้นให้ไปกองอยู่เหนืออกเฉยๆ เสื้อผ้าของร่างบางยังอยู่ครบทุกชิ้น เว้นเสียแต่ร่างสูงที่ตอนนี้แทบไม่เหลืออะไรเลย เสื้อตัวหนาถูกโยนทิ้งไปแลัว ส่วนกางเกงยีนส์ตัวหนาก็หล่นลงมากองอยู่ที่ปลายเท้า เหลือเพียงแค่ชั้นในที่โป่งพองจากบางสิ่งที่ขยายตัวอยู่ภายในเท่านั้น

"อื้อออออ"ยองแจถูกดันลงนอนราบไปกับกระโปรงรถคันหรู 

สันจมูกคมควานหาความหอมรัญจวนใจจากตรงซอกคอระหงไปมาอย่างหื่นกระหายโดยไม่สนใจคนที่กำลังเขินอายอย่างสุดชีวิตด้วยความไม่เคย ชั้นในตัวเล็กที่ถูกปิดบังส่วนหวงแหน

"!!!"จินยองก้มลงดูดยอดอกอิ่มที่กำลังเต่งตึงทำให้เกิดเสียวซ่านกับคนตรงหน้าอย่างยิ่ง

"อึ่ก..."ร่างบางพยายามเอี้ยวตัวหนี แต่น้ำหนักของคนตรงหน้ามันหนักมากจนหนีไปไหนไม่ได้ 

"คุณยองแจเรียกผมว่า พี่ได้ไหมครับ"ริมฝีปากบางถูกกลีบปากร้อนจูบบดคลึง ถึงไม่ได้รู้สึกรุนแรงแต่ลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาสัมผัสดูดทุกสิ่งทุกอย่างมันทำให้เจ้าของใบหน้าสวยรู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก ไหนจะมือหนาที่คอยลูบไล้ไปมาจนแทบจะลากไปแตะโดนแก้มก้นเนียนอีก

"ฮือออออออออ"ยองแจร้องครวญคราออกมา หยดน้ำใสปริ่มอยู่ที่หางตาพยายามจะผลักไสแต่ก็ถูกฝ่ามือหนาบีบและจับตรึงไว้กับที่กระโปรงรถ จินยองที่อ่อนโยนในตอนนี้หายไปไหน คนตรงหน้ายองแจไม่ใช่จินยองแต่เป็นเสือร้ายมากกว่า

"ถ้าทนไม่ไหวก็ครางออกมาดังๆนะครับ อืมมม ผมไม่ไหวแลัว"จินยองอ้าขาเรียวออกอย่างรวดเร็วเพื่อให้สะดวกๆ จับแท่งเนื้อเล็กคนตรงหน้าบีบคลึงไปมาเป็นเชิงหยอกเล่น ก่อนจะอมแท่งเนื้อเล็กแล้วอมเข้าอมออกไปมาตามจังหวะ 

"อ้ะๆๆๆๆ หย่ะ หยุด..."ใบหน้าหวานเริ่มแดงอีกครั้ง น้ำลายเริ่มหยดลงมาเพราะความเสียวซ่าน

คนตัวสูงอมหัวแก่นกายของคนตัวเล็กค้างไว้ไม่ถึงนาที  ก่อนที่ลิ้นร้อนเริ่มจะลากไล้ไปมาบนแก่นกายของคนตัวเล็กอย่างรวดเร็ว ทำให้คนที่อยู่ใต้ร่างครางออกมาอย่างลืมตัว

"อ่าาาาาาา....."

"ชอบใช่ไหมครับ หืม??"จินยองถอดกางเกงของตัวเองออก

"ทำให้พี่หน่อยครับคนดี"

"งืออ....."ยองแจคลำแก่นกายของจินยองอย่างไม่ค่อยกล้า

"ไม่เอาครับ เราเป็นผู้ชายด้วยกันนะ..."

"ไม่ได้ นายต้องทำให้พี่บ้างสิ ขี้โกงจริงนะครับ"

"อื้อ!!!!!!!" จินยองง้างปากของยองแจให้กว้างๆ ก่อนจะจับแก่นกายใหญ่ของตัวเองยัดใส่ปากของอีกคนอย่างรีบร้อน

"แล้วอมเข้าอมออกครับยองแจ แต่อย่าให้โดนฟัน"

"มะ...ไม่"ความใหญ่โตของแก่นกายคับแน่นเต็มปากทำให้คนตัวเล็กพูดไม่ออก ได้แต่ส่งเสียงครางประท้วงออกมา

"ยองแจต้องให้พี่สอนสินะครับ"จินยองมองหน้าใบหน้าใสแล้วยิ้มๆ

"เคยกินไอศกรีมไหมครับ ทำแบบนั้นนั่นแหละ"

"...."ยองแจหลับตาพริ้ม ทำตามคำสั่งของจินยอง 

"อืมมมมม ทำแบบนั้นนั่นแหละยองแจอ่า"จินยองครางเสียงทุ้มออกมาอย่างรู้สึกได้ปลดปล่อย 

"ฮึก...."ยองแจปล่อยแก่นกายของอีกคนออกเมื่อน้ำรักไหลออกมาอย่างรวดเร็ว จินยองจับก้นนุ่มของคนตัวเล็กและคลึงไปมา

"หย่ะ อย่านะครับ"

"พี่ขอเอามันเข้าไปได้ไหม"จินยองอ้าขาของคนตัวเล็กออก พร้อมๆกับใช้นิ้วลากวนทางช่องรักสีหวานไปมา

"พี่จินยอง พอเถอะครับ ยะ....ยองแจไม่เคย"

"ไม่ได้หรอกครับ หย่าดื้อสิคนดี"

"ไม่เอานิ้ว...ฮื่ออออออ"ยังที่ไม่ทันพูดขาดคำ ร่างสูงก็สอดนิ้วเข้าทางช่องรักของคนตัวเล็กอย่างรวดเร็ว 

"ไม่เอา ฮืออออ"ตอนนี้สิ่งแปลกปลอมกำลังอยู่ในช่องรักเรียบร้อยแล้ว ยองแจดิ้นพล่านไปมาเหมือนเด็กน้อยคนหนึ่ง แต่จินยองก็ยังรั้งสะโพกของคนตัวเล็กไว้ไม่ให้ไปไหนได้ 

"ไม่ร้องไห้สิครับ ไม่น่ารักเลย"

จินยองเริ่มสอดใส่นิ้วเข้าไปอีกนิ้วโดยไม่ทันได้ร้องขอ ยองแจขบฟันแน่นทนความเจ็บ นิ้วใหญ่เริ่มกระแทกเข้ากระแทกออก อย่างช้าๆ

"ฮื่ออออออ...."

"อย่า'ฮื่อ'สิ นี่แค่เริ่มต้นนะ"จินยองเร่งจังหวะนิ้วของตัวเอง ทำช่องทางสีหวานของอีกคนให้ใหญ่ขึ้นเพื่อที่จะเอาแก่นกายของตัวเองใส่เข้าไป แต่มันก็ไม่ได้ง่ายเลยสักนิด

"ไม่เอาแล้ว ฮึก..."จินยองรู้สึกผิดเล็กน้อย ก่อนที่จะตัดสินใจเอานิ้วของตัวเองออก

"พี่ปล่อยแล้วนะครับ"ร่างสูงจูบคนตัวเล็กอีกครั้ง ลิ้นร้อนล้วงเข้าไปภายในริมฝีปากของอีกคน ตวัดไปมาอย่างสนุกสนาน ส่วนท่อนล่างก็ยังคงใช้มือจับแก่นกายแท่งเล็กรูดขึ้นลงเพื่อเร่งอารมณ์ของอีกฝ่าย

"ไม่เอาแล้วอ่ะ ผมอยากกลับบ้านแล้ว"

จินยองอุ้มร่างเปลือยในท่าเจ้าหญิง บรรจงวางอีกคนให้นอนคว่ำลงไป

"จะทำอะไร"

"ทนอีกนิดหน่อยเดี๋ยวก็ได้กลับบ้านแล้วนะครับ"จินยองลูบหัวทุยอย่างเอ็นดู

จินยองง้างขาเรียวให้แยกออกจากกันกว้างๆ จับแก่นกายใหญ่ของตัวเองลูบวนตรงช่องรัก

ร่างบางอ้าขาเรียวของตัวเองเพื่อรอแก่นกายแท่งใหญ่ของอีกคนนำมันเข้ามาด้วยความเต็มใจ เขาเริ่มทนไม่ไหวแลัวอีกฝ่ายก็คงทนไม่ไหวเช่นกัน

"ฮึก!!!!!"ช่องทางสีหวานของคนตัวเล็กเริ่มเจ็บแปลบๆ เมื่อกำลังถูกสิ่งแปลกปลอมกำลังยัดเข้ามา

"ผมเจ็บ"

"อย่าร้องไห้สิครับ ผมก็เจ็บเหมือนกันนะครับ รูมันเล็กเกินไป"ร่างสูงพยายามกดแทรกแก่นกายตัวเองเข้าไปในช่องรักอีกคนอย่างยากลำบาก

"อ๊ะ!!!!"ร่างกายของคนตัวเล็กเหมือนกำลังจะฉีกขาดเมื่อแก่นกายแท่งใหญ่พยายามแทรกมันเข้ามาสุดชีวิต จนกระทั่งเลือดสีแดงฉานเริ่มหยดลงมาเล็กน้อย

"ยองแจไม่เจ็บนะครับ เดี๋ยวไม่นานก็จะเสียวไปเอง"ร่างสูงพยายามพูดปลอบคนตัวเล็ก จนแก่นกายเข้าไปในตัวคนข้างล่างได้เรียบร้อย

"ฮื่อออออออ เจ็บ"ร่างบางร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด มือเรียวปัดป่ายไปทั่วกระโปรงรถ

"พี่จะเริ่มกระแทกเข้ากระแทกออกล่ะนะ"จินยองเกลี่ยน้ำตาใสๆของอีกคนออกอย่างเอ็นดู ก่อนจะเริ่มกระแทกเข้าออกตามจังหวะ

"อึก เจ็บ"

"นานๆ เดี๋ยวมันก็จะสนุกเองครับ"

มือหนาจับแก้มก้นเนียนคลึงไปคลึงมา ในขณะที่แก่นกายแท่งใหญ่ยังคงกระแทกเข้ากระแทกออกอย่างช้าๆ ยองแจรู้สึกว่าร่างกายตัวเองในตอนนี้แทบจะฉีกขาด มันเจ็บมากเหลือเกิน สิ่งแปลกปลอมที่กำลังสอดใส่อยู่ในช่องทางของเขา มันใหญ่มากจนแทบจะทนไม่ไหว เลือดสีแดงสดไหลออกมาเล็กน้อย แต่จินยองไม่สนใจอะไรพร้อมเริ่มเร่งจังหวะยิ่งขึ้น

"ยองแจ..อย่าจิกหลังพี่สิ"ยองแจยังคงไม่เชื่อฟังสิ่งที่จินยองพูด นิ้วเรียวคมจิกลงบนแผ่นหลังแกร่งจนเกิดรอยแผลเล็กน้อย

"โอบไหล่พี่เอาไว้ จะได้ไม่เจ็บ"คนตัวเล็กโอบลำคอแกร่งของจินยองเอาไว้ ใบหน้าหวานซบลงบนไหล่กว้างของอีกคนเพื่อปล่อยให้คนตรงหน้าทำอะไรไปตามใจชอบ

"อ๊าาา....อึก... ฮื่ออ"จินยองเริ่มมีแรงเหลือเฟือเร่งกระแทกเร็วและลึกมากขึ้นจนอีกคนที่ไม่ทันตั้งตัวต้องเหวอไปเล็กน้อย

"ไม่เจ็บหรอกครับ"แก่นกายแท่งใหญ่เสียบมิดแช่ค้างเอาไว้ ก่อนจะจูบบดริมฝีปากแดงอิ่มอีกรอบ 

แก่นกายใหญ่กระแทกเข้าออกไม่ยอมหยุด ได้แต่เพิ่มความเร็วจนได้ยินเสียงเนื้อถูกัน แต่ยังคงไม่ดังเท่าเสียงคราง

"ครั้งสุดท้ายล่ะยองแจ"จินยองออกแรงกระแทกครั้งสุดท้ายจนน้ำรักสีขาวขุ่นไหลออกมาไม่หยุด จินยองปล่อยมันใส่เข้าไปในทางช่องรักอีกคน

ยองแจสลบไปแลัว จินยองจัดแจงใส่เสื้อผ้าให้ทั้งตัวเองและยองแจ ก่อนจะพาอีกฝ่ายกลับบ้าน แต่จินยองไม่รู้ว่าบ้านอีกฝ่ายอยู่ที่ไหน........พาไปคอนโดเขาก่อนและกัน

จินยองพายองแจขึ้นห้องอย่างทุรักทุเร ยองแจยังคงหลับอยู่จากกิจกรรมแสนเร้าร้อน จินยองจัดแจงถอดเสื้อผ้ายองแจออกให้หมด เขาต้องรีบทำความสะอาด เดี๋ยวคุณยองแจจะไม่สบายเอา

มือหนาลงมือถอดเสื้อยืดอย่างบรรจง เขาได้แต่พูดกับตัวเองให้ข่มใจไว้ เมื่อสักครู่เขาทำกันที่ทะเลสาบมันมืดมีแค่แสงจันทร์ แต่นี่เขาเห็นเต็มตา ผิวขาวผ่องน่าสัมผัสทำให้จินยองทนไม่ไหว

ร่างสูงไม่รอช้า กดริมฝีปากหยักกับหน้าผากมน ก่อนจะจูบเปลือกตาสวยทั้งสองข้าง ต่อด้วยปลายจมูกโด่งรั้น

ยองแจตื่นขึ้นอีกครั้งหลังจากถูกรบกวน......ปากอิ่มสีสดของยองแจเชิดขึ้น เผยออย่างน่ารักเพื่อรอรับสัมผัส

จินยองใช้หัวแม่มือบดขยี้ไปทั่วริมฝีปากนุ่มนิ่ม ก่อนจะใช้ริมฝีปากประกบจูบแผ่วเบาวาบหวิวที่ปากอิ่มสวย จนร่างเล็กถึงกับสั่นน้อยๆกับความวาบหวามที่พึ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรก มือเล็กประคองกรอบหน้าคม ได้แต่จูบตอบอย่างเงอะง้ะไปตามแรงอารมณ์เมื่อจินยองบดเบียดและดูดดึงริมฝีปากอิ่มหนักหน่วงขึ้น

           

 มือแกร่งบีบข้างแก้มใสให้เผยอปากออก ลิ้นแกร่งสอดเข้าไปในโพรงปากเล็ก รุกล้ำเกี่ยวกระหวัดจนเรียวลิ้นเล็กต้องยอมจำนน มืออีกข้างล้วงเข้าไปลูบไล้แผ่นหลังบางและหน้าท้องแบนราบภาย

           

ร่างสูงตักตวงความหวานจากโพรงปากอุ่นจนพอใจแล้ว ก็หันมาแลบเลียชิมรสชาติหวานหอมจากริมฝีปากบางทั้งบนและล่างสลับกันอ้อยอิ่งอยู่อย่างนั้น จนคนหน้าสวยหัวเราะคิกเพราะรู้สึกจั๊กจี้

           

ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวาน มือหนาเลื่อนลงต่ำ สอดเข้าไปในกางเกงนอนเนื้อผ้าบางเบา

           

“อ๊ะ..” เสียงหวานร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อรู้สึกได้ถึงปลายนิ้วเย็นเฉียบของจินยองลากไล้อยู่ที่ต้นขา มือสากซุกซนไปทั่ว ขยำก้อนเนื้อนิ่มด้านหลัง แกล้งละเลียดปลายนิ้วเฉียดใกล้แก่นกายน่ารักของร่างบางที่กำลังตื่นตัว

           

จมูกโด่งซุกไซร้ไปทั่วลำคอขาว ก่อนจะใช้ลิ้นหนาไล้เลีย และกดจูบย้ำๆกับผิวเนื้อนุ่ม ยองแจเม้มริมฝีปากแน่น ไม่กล้าส่งเสียงครางน่าอายออกมา ดวงตากลมปรือปรอยพร่ามัวมองเห็นใบหน้าคมที่กำลังปรนเปรออยู่ใกล้ๆ ร่างสูงใช้ลิ้นสากเลียเม็ดทับทิมที่ประดับอยู่ที่อกสวยข้างหนึ่ง ก่อนจะเงยใบหน้าหล่อเหลาขึ้นดูผลงาน ว่าทำให้ร่างบางรู้สึกดีได้แค่ไหน คนหน้าสวยเองก็กำลังทำหน้ายั่วยวนอย่างไม่รู้ตัวเพราะความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่าง

           

มือหนาด้านล่างเลื่อนไปสัมผัสแก่นกายเล็กที่กำลังชูชันผ่านเนื้อผ้า แค่นั้นก็ทำให้ยองแจร้องออกมา

           

“อ๊า.. พี่จินยอง” ร่างบางเหมือนจะร้องห้าม แต่ปฏิกิริยาตอนนี้ช่างตรงกันข้ามเหลือเกิน จินยองจึงวางมือหนาไว้ที่กลางกายบางนิ่งอย่างกลั่นแกล้ง มืออีกข้างหนึ่งรวบข้อมือบางทั้งสองข้างไว้แน่น ลิ้นสากแลบเลียยอดอกอีกข้างหนึ่ง เรียกเสียงครางหวานหูจากยองแจได้อีกครั้ง

           

 “อ๊ะ..”

           

 “อยากให้พี่ช่วยหรือเปล่าครับ.. ” ร่างสูงเลือนใบหน้าขึ้นไปกระซิบด้วยเสียงทุ้มแหบพร่าที่ข้างหูร่างบาง ก่อนจะขบกัดใบหูนิ่มเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

“หืมม..ว่าไงครับ”

           

ฟันซี่เล็กกัดลงที่ริมฝีปากล่างของตัวเอง ไม่ว่าจินยองจะสัมผัสตรงไหนมันก็เร้าอารมณ์ร่างบางไปเสียหมด เอวบางบิดเร้าพยายามถูแก่นกายเล็กกับมือใหญ่ ปกติเสียงของจินยองก็ชวนให้ใจดวงน้อยสั่นอยู่แล้ว แต่เสียงของจินยองตอนนี้ยิ่งทำให้ร่างเล็กแทบหลอมละลาย

           

 “พะ..พี่จินยองครับ..ช่วยยองแจหน่อย” คนหน้าสวยทนความต้องการที่ใกล้จะท่วมท้นไม่ไหวสุดท้ายก็ต้องยอมเอ่ยปากขอ

           

 “ได้สิครับคนดี..” จินยองพูดจบก็ประทับริมฝีปากหนากับปากอิ่มอย่างร้อนแรงอีกครั้ง มือแกร่งดึงกางเกงตัวบางลงไปที่หัวเข่าร่างบาง เลื่อนมือขึ้นมากอบกุมส่วนอ่อนไหวของยองแจ รูดรั้งตามความยาวจนส่วนนั้นขยายตัวขึ้นอีก ปลายนิ้วขยี้ส่วนหัวสีสวย จนขาเรียวชันขึ้นด้วยความเสียวซ่าน

           

“อ๊า .. พี่จินยอง..อื้มม” เอวบางขยับสวนตามมือหนา หน้าสวยเชิดขึ้น มือบางไล้ไปทั่วแผ่นหลังแกร่ง ยิ่งจินยองใช้ปากดูดดึงยอดอกสีชมพูที่ชูชันขึ้น ร่างโปร่งยิ่งร้องครางไม่เป็นภาษา

           

“ชอบมั้ยครับ” ใบหน้าคมยังคงซุกไซร้อยู่ที่อกบาง มือด้านล่างเร่งความเร็วขึ้นอีก

           

 “อ๊ะ..อ๊า …” ปากสวยส่งเสียงครางเป็นคำตอบ มือบางพยายามเลื่อนลงไปแกะกระดุมกางเกงยีนส์ของจินยอง เมื่อตัวเองใกล้จะถึงฝั่งฝัน เป็นห่วงว่าร่างสูงอาจจะกำลังอึดอัด

           

มือหนาขยับขึ้นลงถี่เร็วจนแก่นกายเล็กปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

           

   “อ๊ะ..อ๊ะ ..อ๊า….. พี่จินยอง” ร่างโปร่งร้องครางเสียงหวานด้วยความรู้สึกดี

         

 “พี่ทนไม่ไหวลัวครับ” จินยองจัดการถอดกางเกงของตัวเอง จัดการจ่อแกนกายใหญ่ไว้ที่ช่องทางอ่อนนุ่มทันที เขารู้ว่ายองแจพึ่งผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงที่แลัว แต่ตอนนี้เขาทนไม่ไหวแลัวเหมือนกัน

“อ้ะ...”จินยองสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปในตัวยองแจ ถึงยองแจจะเจ็บปวดมากเท่าไร แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมให้จินยองกระทำอยู่แบบนั้น

“อ้ะ...มะ....ไม่ไหวลัวพี่จินยอง”ยองแจควรญครางพร้อมกับปล่อยปล่อยออกมา จินยองเพิ่มความเร็วมากยิ่งขึ้น ก่อนจะกระแทกสองสามทีถึงจะปลดปล่อยตามยองแจไป
กลีบๆไป Dek d

อยากมีแฟนเป็นฝรั่ง [Jackjae]

"ฉันจะทำให้นายเป็นแฟนฉัน.....พร้อมกับพิสูจน์ความเป็นฝรั่งของฉัน"แจ็คสันโยนยองแจลงกับเตียงขาวสะอาดตา

เขาไม่ปล่อยให้ยองแจหนี จัดการค่อมร่างบางไว้ 

"ปะ.....อื้อออออ"ยังไม่ทันที่ยองแจจะเถียงแจ็คสัน ริมฝีปากหนาประกบปากบางทันที มือหนาเริ่มจัดการปลดกระดุมคนใต้ร่างเรื่อยๆจนหมดทุกเม็ด และจัดการปลดของตัวเอง

"อื้ออออ"ยองแจระดมทุบอกแจ็คสันเนื่องจากยองแจเริ่มหายใจไม่ออก แจ็คสันจึงผละออกและจูบซ้ำๆที่ปากบางสองสามที

"ไอ้บ้า!!! จะให้ฉันตายหรือไง......อื้อออ"แจ็คสันครอบครองตุ่มไตสีหวานสวย ที่ลอยเด่นตรงหน้า มือหนาเริ่มปลดกางเกงของยองแจออกและจัดการของตัวเองไปด้วย

แจ็คสันผละออกมาจากตุ่มไตแข็งขืน พรมจูบลงมาเรื่อยๆลากผ่านท้องน้อย ลงมาจนถึงส่วนกลางของยองแจ

"อื้อออออ"ปากหนาครอบครองส่วนอ่อนไหว ทำเอาร่างบางจิกเกร็งไปทั่วพื้นเตียง

"อื้ออออ"ยองแจพยายามอดกลั้นเสียงร้องน่าอายออกมาทำเอาเขาแทบเขินแย่

โพรงปากร้อนรูดขึ้นลงเป็นจังหวะพร้อมขบเม้มส่วนปลายทวีความเสียวซ่านให้เจ้าของ มือบางจิกทึ้งผมแจ็คสันอย่างไม่เบามือนักหวังจะระบายความเสียวที่คนรักมอบให้ เมื่อใกล้จะถึงขอบฟ้าอยู่แล้วคนรักตัวสูงก็เกิดหยุดลงซะนิ่งๆ ยองแจขมวดคิ้วอย่างขัดใจ เมื่ออีกฝ่ายหยุดการกระทำเสียดื้อๆ

ยองแจเบิกตากว้างเมื่อเห็นแจ็คสันถอดกางเกงในสีเข้มเผยให้เห็นส่วนอ่อนไหวขนาดใหญ่เกินมาตรฐานความเป็นชาย แถมยังไซส์ฝรั่งอีกด้วย

แจ็คสันยกขายองแจให้กางออกแล้วนำไปวางไว้ข้างๆตัว เผยให้เห็นช่องทางด้านหลังที่ไม่เคยใช้งาน 

             “ยองแจอา นายอย่าทำหน้าเซ็กซี่แบบนั่นสิ เดี๋ยวฉันทนไม่ไหวกระแทกไม่ยั้งขึ้นมาจะทำไงหืมมม”แกล้งพูดให้คนอารมณ์ค้างอายเล่นก่อนจะนำแกนกายของตนออกมารูดรั้งสามสี่ทีแล้วนำไปถูไถตรงปากทางรักของอีกคน ยองแจหลับตาปี๋เพราะรู้ว่าหลังจากนี้ต้องเจ็บเป็นแน่ 

             “จะใส่แล้วนะครับว่าที่แฟน”กระซิบบอกอีกครั้งพร้อมกับค่อยๆกดแกนกลางลำตัวให้กลืนหายเข้าไปในทางรักของคนตัวบาง ยองแจเองได้แต่หลับตาปี๋รับสัมผัสอันนุ่มนวลริมฝีปากของแจ็คสันเข้าประกบยองแจอีกครั้งเมื่อแกนกลางของแจ็คสันโดนยองแจกลืนกินจนมิดด้าม

             “ขะ ขยับสิ อื้อออออ”พูดยังไม่ทันขาดคำคนตัวบางก็ต้องร้องครางออกมาดังๆเมื่อแจ็คสัน ชักแกนกลางออกแล้วกระแทกเข้ามาในตัวเขาแรงๆเขาเริ่มซอยถี่ขึ้นเรื่อยๆยองแจเองก็คล้องคอหนากดจิกเล็บลงไปที่แผ่นหลังกว้างเพื่อระบายอารมณ์วาบหวามที่เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง

             “แจ็ค อ๊ะ อ๊ะ ฮืออ ฮ้า”ได้แต่ร้องเรียกอีกคนไม่เป็นภาษาเมื่อจังหวะมันเริ่มถี่ขึ้นและแรกขึ้นเรื่อยๆจนแทบจะเป็นลม

             “ยองแจล่า ทนอีกนิดน่ะครับ ฮื้มมมมมม”

             ร่างสองร่างสอดประสานกันในห้องคอนโดสุดหรูของแจ็คสัน

 แจ็คสันกระแทกกระทั้นให้แรงกว่าเดิมพร้อมโน้มตัวไปจูบเบาๆที่ไหล่เนียนของยองแจที่สั่นคลอนไปตามแรงกระแทกของตน

             

             “มะ อ๊ะ ไม่ไหว อื้อออแล้วนะ อ๊ะ อ๊ะ”

             “อีกนิด อีกนิด”ร่างสูงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเมื่อทั้งสองกำลังจะเสร็จพร้อมๆกัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อประสานกับเสียงหอบหายใจ เสียงครางสุขสมบ้างบางครั้งดังก้องไปทั่วทั้งห้อง

             เสียงครางต่ำสูงสลับกันเมื่อต่างฝ่ายต่างกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำรักขาวข้นออกมา ร่างสูงปล่อยฉีดพ่นเข้าไปในตัวของยองแจจนอุ่นวาบไปทั้งร่าง ร่างบางเองก็ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าขาเรียวยาวของตัวเอง

กลับๆ 

NC My Idol [2jae] 8

หลังสิ้นจากประโยคนั้น แจบอมโน้มใบหน้าของเขาลงไปใกล้ๆยองแจและก้มลงจูบสัมผัสที่ริมฝีปากบางของยองแจช้าๆ เขาใช้ปากของเขาขบเม้มเบาๆไปที่ริมฝีปากเอิบอิ่มยั่วยวนของยองแจตรงหน้า ยองแจตกใจและยกมือขึ้นมาทุบไปที่แขนของแจบอม 2-3 ครั้งเพื่อให้เขาหยุด แจบอมค่อยๆใช้มือแกร่งของเขาจับข้อมือของยองแจไว้หลวมๆ เขาไม่เคยคิดจะฝืนใจใครรวมถึงฝืนใจยองแจด้วย แจบอมฉลาดพอที่จะดูท่าทีออกว่าคนที่นอนอยู่ตรงหน้าเขาตรงนี้ เต็มใจหรือถูกฝืนใจกันแน่ เรียวลิ้นที่อ่อนนุ่มของแจบอมยังคงพยายามสอดเข้าไปในโพรงปากที่หอมหวานของยองแจ

ซึ่งตอนนี้ยองแจดูไร้เรี่ยวแรงที่จะทุบตีและดิ้นรนต่อเขาแล้ว แจบอมดูดดุนลิ้นของยองแจเข้ามาไว้ในปากของเขาบ้างแม้ยองแจจะจูบไม่เก่งเหมือนแจบอมแต่เรียวลิ้นเล็กของยองแจก็ไม่ได้ต่อต้านการบุกรุกล่วงล้ำเข้ามาเช่นกัน


ไม่นานหลังจากการจูบประกบริมฝีปากบางของยองแจนั้น แจบอมก็ผละจากเรียวปากบางของยองแจมาซุกไซร้บริเวณต้นคอขาวเนียนที่หอมละมุน กลิ่นครีมอาบน้ำอ่อนๆจากตัวของยองแจยิ่งกระตุ้นความรู้สึกและความต้องการของแจบอมให้มันพลุ่งพล่านมากกว่าเดิม เขาใช้ลิ้นของเขาลากไล้เลียไปตามต้นคอสลับกับการใช้ปากและฟันขบเม้มเบาๆจนเกิดรอยแดงขึ้นเล็กน้อย การกระทำทุกอย่างเกิดจากอารมณ์ความรู้สึกภายในของแจบอม


ยองแจยังคงหลับตาตลอดเวลาที่แจบอมมอบสัมผัสนั้นให้ หัวใจของเขาเต้นแรงจนทำให้แจบอมรู้สึกได้เวลาที่ร่างกายของเขาใกล้กัน แจบอมเปลี่ยนตำแหน่งจากลำคอนวลเนียนของยองแจไปที่ติ่งหูของคนใต้ร่างอย่างชำนาญ

ในเรื่องการแสดงของแจบอมเขาถือว่าเป็นคนเก่งมากระดับนึงในวงการมายา และแม้กระทั่งเรื่องบนเตียงของเขาที่ใครๆก็ใฝ่ฝันหาและพร้อมที่จะยอมพลีกายให้

แจบอมเก่งทั้งในการแสดงทางหน้าจอและการแสดงลีลารัก  บทเพลงรักที่แจบอมตั้งใจจะบรรเลงย่อมจะไม่เป็นสองรองใครและสุดแสนจะประทับใจยิ่งกว่าการแสดงในหน้าจอทีวีของเขาหลายเท่านัก

หลังจากแจบอมใช้ลิ้นเรียวยาวและริมฝีปากของเขาขบเม้มไปที่ติ่งหูของยองแจ เขาก็กระซิบที่ข้างหูของยองแจเบาๆ

"ไม่ต้องกลัวนะยองแจคืนนี้ฉันจะทะนุถนอมนายที่สุด ฉันจะทำให้นายลืมความกลัวทั้งหมดเอง"

ยองแจไม่ตอบอะไร เขาคงไม่มีหวังที่จะดิ้นรนหนีจากสัมผัสนี้ได้แล้ว  เมื่อยองแจเองก็เริ่มเผลอไผลหลงระเริงไปกับสัมผัสที่อ่อนละมุนของแจบอม สัมผัสที่เขาไม่เคยได้รับจากใครมาก่อนและมันก็เป็นครั้งแรกของเขาอย่างที่แจบอมเคยเอ่ยถามเขาไว้

แจบอมใช้มือหนาแกร่งของเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ของยองแจออกจากตัวช้าๆ ผิวกายของยองแจขาวเนียนและสะท้อนแสงไฟสีส้มอ่อนในห้องนอน แม้ในห้องจะไม่สว่างนักแต่ความขาวเนียนของยองแจก็โผล่พ้นความมืดออกมาท้าทายสายตาและอารมณ์ของแจบอมในตอนนี้

แจบอมบรรจงใช้ลิ้นและริมฝีปากของเขาลากไล้จากต้นคอขาวนวลเนียนลงมาจนถึงเนินอก เสียงหัวใจเต้นแรงถี่ๆของยองแจที่หน้าอกข้างซ้าย แจบอมรับรู้และสัมผัสมันได้ เขาใช้มือของเขาลูบคลึงเนินอกยองแจไปเบาๆเพื่อคลายความกังวลให้ยองแจ ปลายลิ้นเปียกชุ่มชื้นของแจบอมตวัดไปที่ยอดอกของยองแจช้าๆ ยองแจระตุกเล็กน้อยเมื่อได้รับสัมผัสนั้น ร่างของยองแจยังคงมีอาการสั่นเทาจากความกลัวปะปนเข้ามาด้วย เขาไม่รู้จริงๆว่าจะต้องตอบรับสัมผัสนี้ของแจบอมอย่างไร


แจบอมใช้มือหนาแกร่งของเขาลูบคลึงจากหน้าอกลงมาจนถึงเอวคอดได้รูปของยองแจและไล้มือมาตามส่วนเว้าของสะโพก เขาบีบคลึงมันอย่างเบามือและทะนุถนอมอย่างที่รับปากไว้กับยองแจไว้ตอนแรก


นิ้วมือเรียวยาวลูบไล้ไปตามร่างกายของยองแจ ผิวละเอียดและนุ่มมือนั้นมันทำให้เขาไม่สามารถละจากสัมผัสนั้นได้

ยองแจอยู่ในท่านอนหงาย แจบอมค่อยๆจับเอวของยองแจเป็นทีให้เขาพลิกตัวตะแคงมาด้านข้าง เมื่อยองแจอยู่ในท่าทางที่แจบอมถนัดมากขึ้นแล้ว เขาก็กอดยองแจจากทางด้านหลังและเริ่มซุกไซร้ที่ต้นคอขาวเนียนอีกครั้ง

แจบอมใช้ลิ้นเรียวยาวที่เปียกชื้นของเขาไล้ลากลงมาตามแผ่นหลังบางของยองแจ มือของเขาก็ยังคงซุกซนบริเวณเนินอกและใช้ปลายนิ้วสะกิดที่ติ่งเนื้อสีชมพูนั้น ตอนนี้ใบหน้าของแจบอมอยู่ช่วงเอวของยองแจแล้ว

เขาผละมือจากเนินอกเปลี่ยนมาลูบคลึงและบีบเคล้นบริเวณสะโพกขาวนวลของยองแจแทน แจบอมใช้ลิ้นวาดไล้ไปตามช่องทางรักด้านหลังของยองแจเพื่อใช้ทั้งความนุ่มนวลอ่อนโยน รวมถึงน้ำลายอุ่นๆของเขาเป็นเครื่องเบิกทางทำให้ช่องทางรักด้านหลังสามารถตอบรับความต้องการของทั้งสองคนได้สะดวกมากยิ่งขึ้น

ปลายนิ้วเรียวยาวของแจบอมค่อยๆแทรกเข้าไปที่ช่องทางนั้นเพื่อให้ยองแจคุ้นชินก่อนที่จะเจอขนาดของบางอย่างที่ใหญ่โตกว่านี้ จากปลายนิ้วเรียวยาว 1 นิ้วเป็น 2 นิ้ว ค่อยๆขยับเคลื่อนไหวช้าๆทางช่องทางด้านหลังของยองแจ อย่างนุ่มนวลและอ่อนโยนที่สุด

"อะ อาา แจบอม.....ฉะ ..ฉันกลัว" ยองแจครางออกมาเบาๆด้วยความเสียวซ่านและความกลัวที่เจือปนในใจของเขา

"ไม่ต้องกลัวนะ ปล่อยร่างกายสบายๆตามอารมณ์ของเรา"แจบอมพูดออกมาเบาๆจนแทบจะกลายเป็นเสียงกระซิบ

เมื่อแจบอมใช้นิ้วเรียวยาวของเขาเปิดช่องทางรักไปสักพักแล้ว เขารู้ดีว่ายองแจจะพร้อมเมื่อไร เมื่อเกิดน้ำหล่อลื่นบางอย่างออกมาช่วยให้การเดินทางสะดวกขึ้น แจบอมก็ค่อยๆชักนิ้วเรียวยาวของเขาออกและเปลี่ยนเป็นแทรกร่างกายส่วนกลางของเขาเข้าไปแทนช้าๆ

คิ้วเรียวบางของยองแจขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความเจ็บและช่องทางก็คับแคบจนมีอาการจุกบริเวณหน้าท้อง

แจบอมไม่ปล่อยให้ยองแจต้องเจ็บปวดนานนัก เขาใช้ปลายจมูกโด่งของเขาซุกไซร้ไปที่ต้นคอพร้อมกับลากลิ้นไปที่ปลายหูและขบเม้มมันไปด้วยเพื่อคลายความกังวลให้กับยองแจ มือใหญ่หนาแกร่งลูบคลึงสะโพกขาวสลับกับการบีบเคล้นบริเวณเนินอกอย่างเบามือ

แจบอมขยับเขยื้อนร่างกายของเขาช้าๆที่บริเวณด้านหลังของยองแจ จนเมื่อเขารู้สึกว่าช่องทางด้านหลังเริ่มตอบรับเขาดีขึ้น เขาก็เพิ่มจังหวะเร่งเร้าขึ้นมาจนอาการเจ็บของยองแจค่อยๆหายไปแปรเปลี่ยนเป็นความสุขและความเสียวซ่านอย่างประหลาด ยองแจเผลอ ยกสะโพกตอบรับการกระทั้นกระแทกเข้ามาด้านหลังนั้น เขาบอกไม่ถูกว่ามันมีความสุขอย่างไรในตอนนี้ รู้แต่ว่าตอนนี้เขาไม่เกิดความกังวลใจอย่างตอนแรกแล้ว


ถึงแม้จังหวะจะเร่งเร้าขึ้นมากแค่ไหนแต่แจบอมก็ยังทำมันด้วยความอ่อนโยนเพราะเขาไม่ต้องการให้ยองแจเกิดความกลัวและอาการเจ็บกับการกระทำของเขาในครั้งนี้

แจบอมค่อยๆโน้มหน้าก้มลงกระซิบข้างหูของยองแจอย่างแผ่วเบา

"ไม่เจ็บแล้วนะครับคนดี" เสียงนั้นฟังดูเป็นเสียงที่อบอุ่นที่สุดเท่าที่ยองแจเคยได้ยินมา

ยองแจพยักหน้าตอบรับช้าๆเพื่อให้แจบอมรับรู้ถึงแรงสัมผัสของเขาทั้งสอง

แจบอมดึงสะโพกกลมมนของยองแจเข้าหาตัวและกระแทกส่วนกลางของตนเองเข้าไปช้าๆ บางจังหวะก็เปลี่ยนเป็นเร่งเร้าตามอารมณ์ความต้องการของตนเองมากขึ้น มือใหญ่หนาของแจบอมตอนนี้ยังคงลูบไล้ไปตามร่างกายของยองแจเพื่อปลุกอารมณ์ความต้องการของยองแจให้พลุ่งพล่านเช่นกัน ยองแจยังคงยกสะโพกตอบรับแจบอมอย่างลืมตัว ยิ่งยองแจมีอารมณ์ร่วมและตอบรับเขาเท่าไร ความสุขในการบรรเลงเพลงรักของเขาทั้งสองก็ใกล้ถึงฝั่งฝันมากขึ้นเท่านั้น


"ครางชื่อฉันสิยองแจ ปลดปล่อยมันออกมา"

แจบอมยังคำรวมเสียงเบาๆในลำคอด้วยความเสียวซ่านยากจะบรรยาย การแสดงอารมณ์ออกมาในเวลาที่เราไม่มีความสุขมันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหรือน่าอายอะไรในความคิดของแจบอม

"อืออ แจบอม ฉันชอบ"

ยองแจครวญครางออกมาตามอารมณ์ความต้องการของเขาในตอนนี้ยองแจลืมทั้งความเจ็บและความกลัวทุกอย่างที่เขาเคยเป็น ตอนนี้อารมณ์มันอยู่เหนือเหตุผลทั้งหมดที่พึงมี ยองแจเคยหักห้ามใจไปกับสัมผัสของแจบอมแล้วแต่เขาก็ทำไม่ได้และยอมแพ้มันแต่โดยดี

สิ้นเสียงครางของยองแจก็เกิดการตอดรัดทางด้านหลังถี่ๆทำให้แจบอมทนไม่ไหวและร้องครางเรียกชื่อของยองแจ ออกมาบ้าง ไม่นานนักเขาก็ปลดปล่อยของเหลวบางอย่างเข้าไปในตัวของยองแจ กระแสน้ำอุ่นๆทำให้ยองแจรู้สึกแปลกๆบริเวณช่องทางด้านหลังในตอนนี้เขาทั้งสองถึงฝั่งฝันเรียบร้อยแล้ว

แจบอมถอนกายออกจากยองแจช้าๆพร้อมกับนอนกอดยองแจเพื่อให้ไออุ่นแก่เขาอีกครั้ง ยองแจพลิกร่างเข้าหาแจบอมและซุกหน้าลงไปที่แผ่นอกหนาของแจบอมด้วยความเขินอาย ดวงตากลมของเขาไม่กล้าแม้แต่จะมองใบหน้าของแจบอมด้วยซ้ำ แจบอมใช้ริมฝีปากบางของเขาจูบสัมผัสไปที่หน้าผากของยองแจอย่างแผ่วเบาและกอดเขาไว้กับผืนอกหนา



"พักผ่อนนะครับ คุณผู้จัดการ"


สิ้นเสียงพูดของแจบอม ไม่กี่นาทีต่อมาทั้งสองก็ผลอยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย


จิ้ม กลับไปที่ Dek-d ต่อค่าาาา