“คุณ...ไม่ต้องทำอะไร”เสียงแผ่วดังขึ้นจากร่างโปร่งที่แกะเข็มขัดพร้อมกับถอดกางเกงออกให้
ดวงตาสวยนั้นหรี่ลงท่อนเนื้อที่ดีดตัวขึ้นก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ
เมื่อกางเกงหลุดพ้นปลายเท้า จมูกโด่งรั้นก็พ่นลมหายใจปัดรดพร้อมกับกอบกุมส่วนที่แข็งขืนของแจบอมเอาไว้
“ผมจะช่วยคุณเอง... เหมือนตอนนั้น”
“อ่า...”ชายหนุ่มครางทุ้มเมื่อปลายลิ้นสีสดนั้นปาดเลียส่วนปลายของท่อนเนื้อในมือ
ดวงตางามยังจดจ้องมาที่เขาก่อนจะปัดลง ริมฝีปากอิ่มนวลรูดไปตามแนวยาว
สลับกับใช้ปลายลิ้น นิ้วทั้งห้านั้นลูบไล้กดบีบทั่วระหว่างขาจนชายหนุ่มครางสะท้าน
เรียวปากของยองแจเชยชิมส่วนกลางลำตัวของแจบอมราวกับกำลังทานอาหารมื้อพิเศษอย่างละเลียด
ฝ่ามือนิ่มนั้นรูดที่ส่วนโคน
ปากนุ่มๆที่ซ่อนด้วยเรียวลิ้นดูชำนาญก็ครอบครองส่วนปลายเอาไว้ แจบอมรู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกบีบ
ทุกอย่างหดเกร็งบีบรัดจนน่าอึดอัด ความรู้สึกวูบวาบนั้นเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนเขาไม่สามารถทนทานมันได้อีกต่อไป
ร่างสูงเกร็งกระตุกพร้อมกับน้ำข้นเหนียวกระฉูดเลอะมือและปากของยองแจที่ไม่มีที่ท่าจะหลบหนี
แจบอมหอบหายใจพร้อมกับอีกคนที่ไล้เล็มทำความสะอาดพลางปาดคาวออกจากใบหน้า
“ผมชอบแบบนี้จัง...”
“แฮ่ก...แฮ่ก..”
“คุณอาจจะชอบเหมือนผมก็ได้”ว่าพลางถอดเสื้อคลุมออกจากตัว
ร่างกายเปลือยเปล่านั้นนวลตาและแม้จะดูผอมไปนิดแต่ก็ยังสมส่วนอยู่ ยองแจเลียริมฝีปากตนเองเล็กน้อย
ก่อนจะคลานขึ้นคร่อมสะโพกของแจบอมอีกครั้ง
มือนุ่มนั้นจับท่อนเนื้อของอีกฝ่ายพร้อมกับขยับสะโพกของตนเองไถแกนกายของตนถูไปมาเป็นจังหวะ
ท่วงท่าปลุกเร้าอารมณ์นั้นทำให้แจบอมรู้สึกอายที่จะรู้สึกต้องการอีกครั้ง
ทั้งที่กับเรื่องแบบนี้เขาไม่เคยรู้สึกขัดเขินมาก่อน
“อา...แจบอม...”
“อ่า...อึ่ก...”
“คุณ..รู้สึกมั้ย...อื้ม...”
“...”
“ได้โปรด...บอกผม...ว่าคุณรู้สึก”น้ำเสียงเจือเว้าวอนดังขึ้น พร้อมกับอีกคนที่หุนหันเหมือนจะทำอะไรบางอย่าง
และขวดเจลหล่อลื่นก็ออกมาจากใต้หมอนโดยที่แจบอมแทบไม่อยากเชื่อว่าจะมีของแบบนี้อยู่
“ผมนอนกับใครไม่ได้...พินัยกรรมทำให้ผมวางใจใครไม่ได้...แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่ผมจะไม่มีความต้องการ
คุณรู้ว่าผมหมายถึงอะไร”
“...”
“ผมทำได้...และผมจะไม่ทำกับคุณแบบนั้น”ยองแจว่า และความรู้สึกใจหายไปวูบหนึ่งของแจบอมก็ดีขึ้นเมื่อเจลนั้นชโลมที่ตัวเขาและช่องทางของอีกฝ่ายพร้อมกับสะโพกของยองแจที่กดทับลงมาอย่างระมัดระวัง
มือนั้นทาบลงกับหน้าท้องของแจบอมก่อนที่เจ้าตัวจะยกสะโพกขึ้นเนิบๆ
“ฮึ่ก!..อึ้ก...อา...”
“คุณ...เจ็บรึเปล่า”แจบอมเอ่ยถามทั้งที่ตนเองก็ถูกรัดแน่นจนปวดหนึบเช่นกัน
ยองแจสั่นศีรษะเบาๆก่อนจะยิ้มหม่นๆ
“ไม่เป็นไร...”
“...”
“อา...”เสียงครางแผ่วหลุดออกจากริมฝีปากนั้น
ยองแจบิดเร่าขย่มโยกกายโดยที่แจบอมทำได้แค่สวนสะโพกเบาๆช่วยเท่านั้น
นิ้วเมือที่ป้ายปัดไปกับยอดอก ลิ้นสีสดที่แลบเลียริมฝีปาก
ทั้งหมดนั้นเหมือนเจ้าตัวกำลังทำทุกอย่างโดยที่เขาไม่อาจทำอะไรได้ ไม่นานยองแจที่ขย่มกายไม่หยุดก็บิดเกร็งพร้อมกับหยาดขาวข้นก็ไหลเลอะเปรอะหน้าท้องของแจบอม
เสียงลมหายใจหนักหน่วงนั้นดังขึ้น
สะโพกอิ่มยกขึ้นจนท่อนเนื้อนั้นหลุดออกพลางขยับกายเข้ามาใกล้ๆแจบอมที่ยังหอบหายใจเบาเพราะยังไปไม่ถึงในครั้งที่สอง
“คุณ...รู้สึกยังไง”
“...”
“ตอบสิ่งที่คุณคิด”ชายหนุ่มมองร่างนวลที่หอบหายใจจนหน้าอกเคลื่อนเป็นจังหวะ
ก่อนจะขยับริมฝีปากแผ่วๆ
“ถ้าแก้มัดผม...มันอาจดีกว่านี้”
“ผมคิดอย่างนั้น”รอยยิ้มบางปรากฏกับใบหน้าสง่าที่ชุ่มเหงื่อ
ยองแจเอื้อมปลดผ้าที่มัดมือของแจบอมเอาไว้ ทันทีที่เป็นอิสระ แจบอมก็พลิกกายอีกคนลงกับที่นอนแทบจะทันที
“ดูเหมือนคุณวางแผนในใจเกี่ยวกับผม”ริมฝีปากอิ่มกล่าวว่า พร้อมกับชายหนุ่มที่ก้มลงบดเบียดจูบแทบจะทันที
เรียวลิ้นไล่ต้อนริมฝีปากนวลนิ่มนั้นและสิ่งที่เขาคิดไว้ก็ถูกว่าริมฝีปากของสโนว์ไวท์ช่างหอมหวานไปด้วยรสฉ่ำของแอปเปิ้ล
ยองแจจูบตอบกลับมาและชายหนุ่มก็คิดว่ามันไม่เลวเลย
แขนเรียวนั้นกระหวัดโอบรอบคอของเขา
นวดปลายนิ้วกับแผ่นหลังเขาเบาๆทันทีที่เขาซุกไซ้ไปกับซอกคอที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นของดอกไม้แห้ง
บดขยี้ยอดอกเต่งตึงราวกับดอกตูมของกุหลาบ เสียงครางหวานสะท้านเติมเต็มให้กับเพศรส
และชายหนุ่มก็คิดว่าคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรกันอีก เรียวขายาวที่แจบอมเข้าใจว่ามันพิการมาตลอดนั้นเนียนสวยและพาดขึ้นบ่าเขาได้อย่างพอดิบพอดี
เขาสอดนิ้วกดมือของยองแจลงจมไปกับที่นอนพลางขย่มตัวอย่างรุนแรง
จังหวะราวกับพายุโหมสะท้านจนใบหน้างามขมวดเขม็งพลันส่งเสียงร้องออกมาอย่างลืมอาย
“อา!...อ๊า..อ่ะอ่ะ..อ๊า...อา...เร็วๆ..แจบอม..ได้โปรด...!”
“อา...ยองแจ..คุณ...แบบนั้น...”
“แจบอม..แจบอม!..อื้อ...อ๋า..อึ๊!...อ๊า...อา...!!”สโนว์ไวท์หวีดร้องด้วยเสียงฉ่ำหวาน
เมื่อนายพรานกำลังทอดบันไดสู่สวรรค์ให้อย่างขะมักเขม้น
เตียงขนาดใหญ่นั้นกระเทือนกึกกึก จังหวะเข้าออกฉ่ำแฉะดั่งย่ำลงกับพื้นหญ้าชุ่มน้ำค้าง
ยองแจบิดตัวเร่า ท่อนเนื้อหลั่งคาวข้นไหลเยิ้มออกมาอีกครั้งหนึ่ง
ก่อนที่เสียงร้องจะแข่งกันเลือนลั่น
การปลดปล่อยพร้อมกับรสจูบละเมียดละไมปรากฏขึ้นพร้อมกับบรรยากาศนอกหน้าต่างที่มืดลง...
