SF: Hate you [2young] END

“คืนนี้พวกเราจะเริ่มต้น”จินยองกระซิบเบาๆและยองแจก็ไม่รู้ความหมายของประโยคเหล่านั้นนัก ปลายเท้าของเธอสะบัดขึ้นจากอ่างโดยที่ยังไม่ทันจะได้เช็ดให้แห้ง ความรู้สึกที่อกซ้ายยามที่ริมฝีปากแตะต้องกันนั้นมันช่างพิเศษ ถึงจะทำปากเก่งอย่างนั้นแต่ยองแจก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง เธอได้แต่โอนอ่อนผ่อนตามไปตามการชักชวนของอีกฝ่าย ริมฝีปากแนบสนิทชิดเชื้อพร้อมกับปลายลิ้นที่บดเบียดกันนั้นช่างนิยามลำบาก ยองแจถูกจับขยับตัวขึ้นนั่งทั้งที่เท้ายังเปียกไปกับผืนเตียง รับรู้ถึงลมหายใจที่แตะเข้าต้นคอ รับรู้ถึงฝ่ามือชายหนุ่มที่สั่นราวระมัดระวังยามแตะต้องร่างกาย เขาและเธอผละใบหน้ามองกันอยู่ครู่ ยองแจทอดสายตามองจินยองที่ไม่มีแม้แต่เครื่องประทินบนใบหน้า จินยองเองก้มองใบหน้ายามไร้เครื่องสำอางของยองแจเช่นกัน

“อื้ม...”เสียงครางในลำคอดังขึ้นแต่ก็แผ่วเบา ซิปเดรสด้านหลังถูกรูดลงพร้อมกับเนื้อผ้าเบาบางที่ขยับลงจนเห็นบราผ้าซาตินอัดพลีทสีเดียวกับชุด จินยองพยายามข่มเสียงลมหายใจของตนเอง นิ้วมือของชายหนุ่มแตะหลังที่ด้านหลังของหญิงสาว และเสียงของยองแจก็เปล่งออกผะแผ่ว

“ตะขอมันอยู่ข้างหน้า...”

“...”จินยองยิ้ม ตามด้วยตะขอบราก็ถูกปลดออกไม่นานนัก ใบหน้าหวานก้มลงต่ำเมื่อรู้สึกถึงสายตาที่กำลังจดจ้องเรือนร่างของเธอ แต่จินยองก็โอบกอดเธอเอาไว้พร้อมกับลูบหลังปลอบใจ ยองแจหลับตาผ่อนลมหายใจบางเบา รับรู้ถึงยวงเนื้อเปล่าเปลือยเสียดไถไปกับเชิ้ตสีดำสนิทตัวนั้น ร่างของหญิงสาวถูกวางลงที่นอนอย่างทะนุถนอม ตามด้วยริมฝีปากอุ่นกดจูบตีตราลงแทบทุกตารางนิ้ว นิ้วเรียวจิกลงที่นอน เปล่งเสียงครางเบาๆเมื่อจมูกโด่งคมของชายหนุ่มพ่นรดเนินเนื้อ ริมฝีปากแตะแต้มอย่างเนิบนาบระมัดระวัง หญิงสาวตัวสั่นสะท้าน ทว่าเพียงไม่นาน ก็รับรู้ถึงสัมผัสของอีกฝ่ายกระซิบริมหูเบาๆ

“ขอโทษนะครับ”

“?”ยังไม่ทันที่ยองแจจะตอบ ก็รับรู้ถึงมือข้างที่อีกคนเคยขยับให้ดูว่าหายดีจากบาดแผลกำลังขยำเนินหน้าอกเธอไม่แรงไม่เบานัก เรียวขาถูกแทรกด้วยกายของคนตัวสูงที่ลุกขึ้นปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตนออก ภาพที่เห็นนั้นทำให้ยองแจรับรู้ว่าเด็กชายที่คอยเป็นคนรับใช้ของเธอได้กลายเป็นเจ้าชายที่เธอตามหาไปแล้ว เรือนร่างอรชรผมเผ้าที่เกล้าไว้หลุดลุ่ยหลวมหลวมแต่ก็ไม่ได้ดูกระเซอะกระเซิงจนเกินไป เครื่องประดับยังคงอยู่บนกายที่ขาวเนียนราวกับภาพวาดยิ่งทำให้คุณหนูของบ้านสูงค่าขึ้นไปอีก จินยองสัมผัสร่างกายนุ่มนวลนั้นด้วยอารามไม่สามารถผ่อนเรี่ยวแรงที่พยายามกักกั้นเอาไว้ ดูดดุนเชยชิมปลายถันของหญิงสาว สูดกลิ่นกายอย่างลึกซึ้งพร้อมกับร่างบอบบางที่กระดอนกายขึ้นอย่างผวาเกร็ง

ยองแจผ่อนลมหายใจพลางหลับตาลงอย่างไม่รู้ว่าเป็นรอบที่เท่าไหร่ เธอหลับตาแน่นเมื่อรู้สึกถึงเดรสที่ถูกถอดออกไปจากตัว มือเรียวยกขึ้นขบหลังนิ้วอย่างนึกหวั่น ท่อนขาถูกขยับแยก เนินเนื้อถูกเปิดเผยออกทีละน้อย แต่ทว่าชายหนุ่มไม่คิดจะใช้นิ้วมือขยับแยกให้บอบช้ำ เขาไล้ลูบกับขาอ่อนของหญิงสาวพร้อมกับปลายลิ้นที่ขยับลงลึก เอวคอดแอ่นเกร็งขึ้นอัตโนมัติ เรือนราวบิดเร่าทุกครั้งที่ไตเนื้อแดงสดถูกดูดดึงพร้อมกับเก็บเกี่ยวความหวานเข้าคอจนหมดสิ้น

“อ๊ะ..อา...อ๊า..เบาๆสิ..ฉัน..อื้อ”ใบหน้างามสะบัดไปมาไม่รู้เหนือใต้ ฟันขบเข้ากับริมฝีปากอย่างไม่รู้สึกตัว เส้นผมสีเข้มปรกอยู่ที่ท้องน้อยของเธอ ทุกครั้งที่ปลายลิ้นนั้นดันเข้ามาก็เหมือนจะเอาตัวตนเธออกไปด้วยทุกครั้งที่ถอยกลับ ยองแจครางสะท้าน รับรู้ถึงความเนิบช้าและหนักหน่วงตามนิสัยอีกฝ่าย เรียวขาขาวขยับเกร็ง ก่อนจะกระตุกตัวพร้อมกับของเหลวที่หลั่งไหลออกมาไม่มากนัก

“จะทำแบบนั้น..อีกนานมั้ย...ฉัน..ฉันอายนะ”เอ่ยเบากับคนที่ยังเล่นสนุกกับช่วงล่างของตัวเอง จินยองขยับตัวขึ้นพลางเลียริมฝีปากของตัวเองทำให้หญิงสาวเขินขึ้นมาแปลกๆ และชายหนุ่มก็กล่าวเบา

“พวกเราไม่ได้ป้องกันนะ ผมว่าผมควรจะหลั่งข้างนอก”

“ต้องบอกฉันด้วยเหรอ”บ่นอุบอิบใบหน้าแดงก่ำ พลางหันหน้าหนีเมื่อได้ยินเสียงซิปกางเกงรูดลง เธอไม่อยากจินตนาการนักว่าเธอกำลังอยู่ในท่าทีแบบไหน ดวงตาสวยหลับแน่น รับรู้ถึงความคับแน่นบดเบียดเข้ามาในตัว ชายหนุ่มดันกายเข้าไปอย่างนิ่มนวล ก่อนจะอยู่นิ่งๆให้อีกฝ่ายปรับตัว เสียงคำรามเบาๆนั้นยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้เตลิด หญิงสาวทอดสายตามองเมื่อพบว่าจินยองโน้มใบหน้าเข้ามาหา ก่อนจะกดจูบที่หางตาของเธอเบาๆ

“ผมไม่ควรถามใช่มั้ยว่าเจ็บรึเปล่า”

“มัน..ฮึ่ก..อึดอัดนะ”ยองแจหอบหายใจ  “รีบๆทำสิ..อ๊ะ!”

หญิงสาวหลุดร้องเมื่อสะโพกสอบขยับเคลื่อนเข้าหาอย่างเนิบนาบ ยองแจกัดปากตัวสั่นสะเทิ้นก่อนจะรู้สึกได้ว่าชายหนุ่มชะงักนิ่งไป และจินยองก็พูดขึ้นเบาๆ “ผมเจ็บ”

“ฉันต่างหากที่เจ็บ...”

“คุณรัด”พูดเบาๆก็พอเข้าใจความหมายได้ ยองแจเบี่ยงหน้าออกไปทางอื่นให้อีกฝ่ายค่อยๆไล้มือกับสะโพก วนเวียนปรับให้ผ่อนคลาย เขาเริ่มขยับตัวอีกครั้งพร้อมกับเสียงครางเบาๆดังออกจากหญิงสาว ความรู้สึกแสบร้อนและของเหลวอุ่นที่คั่งค้างเหมือนว่าเลือดจะออก ดวงตาสวยปรือไม่เต็มตา ขณะที่ร่างก็เคลื่อนเขยื้อนไถไปตามที่นอน ยองแจกัดริมฝีปาก กายบิดสะท้าน ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มอยู่เหนือการควบคุมเมื่อจินยองเริ่มจิกสะโพกของเธอพลางสาวกายเข้าออก ดวงตาปรือฉ่ำพร่าเบลอ สติสัมปชัญญะเริ่มหลุดลอยหาย

ความคิดของเธอกลายเป็นสีขาวโพลน แรงขยับโยกโยนนั้นทำให้เธอได้แต่ปล่อยกายไปตามความรู้สึก เธอได้ยินเสียงครางแผ่วๆจากจินยอง เขาโน้มหน้าลงมาหาเธอ จูบเบาๆที่ริมฝีปาก แตะแต้มจูบที่หน้าผาก เลื่อนหน้าซบกับหน้าอกของเธอ มือข้างหนึ่งตะปบเข้ากับสะโพกอิ่ม อีกข้างเลื่อนสอดร่องนิ้วมือกดลงกับที่นอน ทุกอย่างเร่งเร้ากระชั้นชิดจนเกือบถึงจุดหมาย ชายหนุ่มจึงพยายามดึงตัวเองออกแต่ก็ถูกหญิงสาวกอดเอาไว้

“อย่า...อา..อย่าเอาออกไป”

“อ่า..คุณจะท้องได้นะ...”เสียงพูดปนหอบพลางขยับกายให้ช้าลงทำให้ยองแจเม้มปากไปพัก

“ไม่เป็นไร”เธอกระซิบ “ลูกของเรา”

จินยองส่งยิ้มเล็กน้อยก่อนจะประกบปากแนบแน่น แขนเรียวโอบแผ่นหลังกว้างพร้อมกับเสียงครางกระเส่า ยองแจเกร็งตัวด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยพานพบ และไม่นานความรู้สึกร้อนวาบก็ไหลเข้ามาในกาย เด็กชายที่ตามใจเธอทุกอย่างในตอนนั้นกลายเป็นชายหนุ่มที่จูบริมฝีปากของเธอ ไล้ไปตามพวงแก้ว แต้มริมฝีปากที่ขมับ ดูแลเธออย่างดีที่สุดจนกระทั่งถอยกายออกลงนอนข้างๆพร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้น

กลับเด็กค่ะ
มีต่ออีกนิดค่ะ